Een financieel instrument bestaande uit een collectie vorderingen gaande van vastrentende effecten en leningen tot obligaties en andere activa. Dit pakket aan vorderingen wordt nadien onderverdeeld in verschillende subpakketten die elk een eigen ‘tag’ krijgen op basis van het risico (en het rendement dat tegenover dat risico staat). Het zijn die pakketten die dienen als onderpand voor verkochte obligaties. Met de inkomsten uit de vereffeningen van de onderliggende vorderingen zou de emitterende instellingen de obligatiehouders dan kunnen vergoeden.