Oh oh, Ad Blocker gedecteerd!
Het lijkt erop dat je een Ad Blocker gebruikt op De Beleggersgids. Gelieve de Ad Blocker uit te schakelen en advertenties toe te laten op onze website. De Beleggersgids is afhankelijk van inkomsten uit advertenties om jou alle artikels gratis te brengen. Gun je ons geen inkomsten? Ga verder
De tempel van de spijt

Hola, Wall Street zakte begin deze week met meer dan 1%. Het begin van een lelijke correctie? Zouden we niet beter onze aandelen verkopen, genieten van de winst en later, pakweg 15 of 20% goedkoper, terug in te stappen? Dit soort vragen is populair tegenwoordig. Ze draaien rond ‘timing’. Niet de wat of de hoeveel telt, maar de wanneer. Wanneer kopen? Wanneer verkopen? Alle begrip, hoor. Zulke vragen zijn logisch en terecht.

Alleen klinkt het enige juiste antwoord frustrerend saai en nietszeggend. Ik heb geen flauw idee. Dat een correctie er zit aan te komen, weten we allemaal. Maar hoe lelijk? En wat als die er pas komt na een klim van nog maar eens 30 procent? Al gedacht aan de opportuniteitskosten door niét mee te zijn met de hausse?

Kortom, wij bij Mister Market Magazine, timen enkel in extreme periodes. Bijvoorbeeld begin 2009 (kopen!) of in 1999 (verkopen!). Zulke periodes komen per definitie zelden voor. De huidige periode is beslist niet extreem: aandelen zijn niet extreem goedkoop of extreem duur.

Onze huisbelegster Zanna timet dus niet. Ze heeft nu dan wel ruim 17% cash in portefeuille (met inbegrip van het aandeel Zetes dat sinds de intentie van Panasonic om het bedrijf over te nemen niet meer beweegt en dus een 'cash equivalent' geworden is), hetgeen zeer veel is voor een aandelenbeest als zij, maar dat is louter het gevolg van haar systeem.

Zanna timet niet omdat ze geen ‘timer voor alle seizoenen’ heeft. Jammer eigenlijk, want het instapniveau bepaalt in hoge mate de returns waarmee beleggers nadien kunnen pronken. In verrassend hoge mate zelfs. Dat instapniveau is gewoon een cruciale factor.

Een voorbeeld.

Iemand die op 23 maart 2009 met 10.000 euro Belgische aandelen had gekocht, zou acht jaar later 23.400 euro hebben. Dat is een jaarlijks gemiddelde return van 11,2%.

Iemand die diezelfde 10.000 euro amper goed zes maanden vroeger in diezelfde Belgische aandelen had belegd, 16 september 2008 dus, zou vandaag 14.250 euro aan papieren tegenwaarde van die aandelen hebben. Een gemiddeld jaarlijkse return van 4,4%.

Indien je op 23 maart 2007 jouw 10.000 euro naar de Brusselse beurs had gebracht, heb je vandaag 9.550 euro. Een verlies, dus, na tien jaar beleggen.

(tussendoor, het klinkt pocherig maar nu en dan mogen we toch eens deze feiten meegeven: Zanna’s gemiddelde jaarreturn over de voorbije tien jaar is niét negatief zoals het Belgisch beursgemiddelde, maar +7,3% gemiddeld per jaar. Haar gemiddelde jaarlijkse return over de voorbije 8 jaar is evenmin een mooie 11,2%, maar een veel mooiere 18,3%).

De rendementen uit ons voorbeeld lopen gigantisch ver uiteen, zie je. Nochtans is het aandelenpakket identiek, enkel de instaptijdstippen verschillen.

Dit is tevens het bewijs van de boosaardigheid van de beurs. Die valse sirene lokte op het hoogtepunt van 2007 de argeloze spaarder naar zich toe en joeg diezelfde spaarder op het dieptepunt van 2009 ver weg. Beleggers kochten zo gretig op de top en verkochten zo angstig op de bodem. Geen wonder dat de beurs ook wordt omschreven als 'tempel van de spijt'.

De realiteit is dat niemand je kan zeggen wanneer het een gunstig moment is om in de beurs te stappen. Was 13 oktober 1987 een gunstig moment? Niets leek het tegendeel te suggereren. Velen kochten dus die dag. Een week nadien, 20 oktober 1987, waren alle aandelen gemiddeld 25% goedkoper en mochten we Zwarte Maandag toevoegen aan het lexicon van beurscrashes. Was die 20ste oktober van 1987 dan een gunstig moment? O ja, beslist. Zowat het gunstigste moment dat men zich kan inbeelden. Alleen leek dat niet zo die dag. Alles leek te suggereren dat alle beursgeld pijlsnel naar de haaien ging. Weinigen kochten toen.

Om maar te zeggen: we kennen de toekomst niet. Tracht de beurs niet te 'timen' door jouw instapmoment in te schatten op basis van het sentiment van het moment en de diarree van adviezen in gespecialiseerde kranten en tv-zenders. Dat is niet enkel zinloos, dat is schadelijk bovendien. Je zal meestal kopen als het duur is en verkopen als het goedkoop is.

Wat moet u dan wel doen? Gespreid beleggen is een goed idee. Elke maand of elk kwartaal op hetzelfde tijdstip doet u voor een vast bedrag een aankoop. Ongeacht de sfeer van de dag. Laat u zich niet afschrikken van 'de crash is nabij'-profetieën, laat je niet meeslepen door 'dit aandeel gaat geheid vertienvoudigen'-prognoses (of is het 'paragnoses'?). En houd vast aan dat vaste bedrag - of dat nu 50 of 5.000 euro is. Op die manier zal u voor dat bedrag meer aandelen kopen als ze goedkoop zijn en minder als ze duur zijn. Aldus tart je die boosaardige beurssirene. Je bent haar te slim af. Goed zo!

 

Pierre Huylenbroeck

Hij is de auteur van 'Iedereen belegger' en uitgever van Mister Market Magazine, boordevol beursinzichten en een door de abonnees te volgen reële portefeuille die een jaarlijks gemiddelde return van ruim 10% realiseert. Neem een gratis proefnummer via www.mistermarket.be.

De Beleggersgids

Heldere en begrijpbare kennis, inzichten, inspiratie en nieuws over investeren in vastgoed, beleggingen, investeringen en geld.

Al 8.056 abonnees en groeiend

Top
×

De interessantste artikels wekelijks in je mailbox? Schrijf je in!

Ik ga akkoord met de voorwaarden
×

De interessantste artikels in je mailbox.

Ik ga akkoord met de voorwaarden