Oh oh, Ad Blocker gedecteerd!
Het lijkt erop dat je een Ad Blocker gebruikt op De Beleggersgids. Gelieve de Ad Blocker uit te schakelen en advertenties toe te laten op onze website. De Beleggersgids is afhankelijk van inkomsten uit advertenties om jou alle artikels gratis te brengen. Gun je ons geen inkomsten? Ga verder
Onze regering maakt ons sterker

Je zal me allicht niet geloven, beste lezer, als ik schrijf dat het recente zomerakkoord van de overheid me optimistisch stemt. Of toch minstens hoopvol. Nochtans meen ik het oprecht: van hieruit kan het enkel maar beteren. De bodem is bereikt, de bocht is gemaakt.

Het zag er enkele dagen lang nochtans angstaanjagend uit, toen onze premier een taks op effectenrekeningen door de strot van de Vlaamse coalitiepartners wilde duwen. Wat een voorstel! Een dergelijke belasting treft eenieder die met zijn zuurverdiende inkomsten op een doeltreffende manier zelf wil sparen, die zijn eigen boontjes wil doppen met zijn eigen geld. Welk soort liberaal kan daar tegen zijn? Iemand die weet dat vlamingen het overgrote deel van de geviseerde effectenrekeningen aanhouden? Iemand die in zijn eigen landsdeel vliegen van links wil afpakken?

Eerder van uiterst links dan, want wat de premier voorstelde is een combinatie van schaamteloze overheidsconfiscatie en tenenkrullende overheidsbetutteling. Houd het volk arm en onmondig, misschien zou zelfs het communistische PTB hiervoor passen.

Gelukkig was er toch één Vlaamse partij die zich verzette. De drempel voor die effectenrekeningentaks werd uiteindelijk fors opgeschroefd tot € 500.000 of € 1 miljoen per gezin.

Hoewel: moeten we ons daarmee ‘gelukkig’ prijzen? Moeten we ons daarvoor dankbaar voelen? Iemand die al jaren zelf spaart voor zijn pensioen, zit, zonder zot te doen en aandelen en obligaties opgeteld, al snel boven dat half miljoen. En dat is vaak nodig ook, als je uitgaat dat je nog 30 jaar gepensioneerd kan zijn en als je niet afhankelijk wil zijn van een armlastige en uiterst wispelturige overheid.

De regering meldt nochtans fier dat ze hiermee alleen maar de rijken treft. Laat ons alstublieft niet lachen. De echt rijken hebben uitwijkmogelijkheden zat. Met het saldo van hun vermogen dat ze niet ergens ver weg zitten hebben, kopen ze wel kunst of wijn of oldtimers of nog maar eens een optrekje (welja, laten we een vastgoedbubbel creëren) of goud of andere grondstoffen, of eender wat anders dat niets bijbrengt tot onze economie en fiscaal vriendelijk bejegend wordt.

Lees meer: Wat zijn alternatieve beleggingen?

Wil de regering hiermee echt volgend jaar een kwart miljard ophalen? Dit gelooft ze beslist zelf niet. De administratieve kostprijs voor controle en inning, en vooral het ontmoedigingseffect bij ondernemende burgers, zal onze maatschappij integendeel ettelijke miljoenen kosten, net als de ten grave gedragen schaamtelijke speculatietaks.

Nog gortiger is de verhoging van de beurstaks volgend jaar van 0,27% tot 0,35%. Ook hier weer wordt beweerd dat rijken of speculanten worden getroffen, terwijl het om de gewone spaarder gaat die zich tegen het wegsmelten van zijn koopkracht wil verzetten. 

Ook hier gaat het om veel meer: de ganse maatschappij wordt gestraft. Een te hoge kostprijs voor beurstransacties zal de handel in beursgenoteerde KMO’s doen teruglopen, hetgeen een belangrijke financieringsbron drooglegt en de toekomstige groei (dus ook werkgelegenheid) hypothekeert. En dat allemaal om de doorsnee kiezer via bewuste misleiding voor zich te winnen?

Terwijl ik deze lijnen schrijf, word ik bozer en bozer. Laat ik het dus snel van de zonnige kant bekijken (en zoveel mogelijk cynisme achterwege houden).

Voor het eerst in een volle generatie zitten er ook maatregelen in dit akkoord die beleggingen in aandelen aanmoedigen. De vrijstelling van de taks op spaarrekeningen wordt verlaagd tot 940 euro, hetgeen voor sommigen hopelijk een aansporing is om eindelijk (via aandelen) te gaan sparen in plaats van door te gaan met het jarenlang ontsparen. Het systeem van pensioensparen wordt microscopisch aangepast, in theorie ten voordele van spaarfondsen die mogelijk in aandelen beleggen, maar die ingreep is verwaarloosbaar.

En bovenal, kers op de taart: de eerste € 627 die u int aan dividenden zijn belastingvrij. Je betaalt daar dus geen 30% roerende voorheffing op. Ziehier de wet Michel-De Croo, naar analogie met de wet Cooreman-De Clercq van 35 jaar geleden.

Iemand die beide ingrepen objectief vergelijkt kan niet anders dan cynisch reageren (het gaat hier om 188,1 moeilijk te recupereren euro’s. Een druppel op een hete plaat).

Lees meer: De vermogens(winst)belastingen in België: kan de overheid nog meer halen?

Snel over dus naar de volgende overweging.

Zien we dit glas nu halfleeg of halfvol?

Halfleeg: met de effectenrekeningentaks heeft de regering opnieuw een gevaarlijk precedent gecreëerd. Zo werd de roerende voorheffing op dividenden in de voorbije jaren verdubbeld tot 30%. Zo is de beurstaks op een zo mogelijk nog spectaculairder manier met 133% verhoogd op amper zeven jaar tijd. Wie zegt dat niet hetzelfde zal gebeuren met deze nieuwe vorm van taxatie van nu 0,15% op het volledige bedrag? Wie zegt dat de drempel van € 500.000 niet zal worden verlaagd?

Halfvol: deze regering, die duidelijk uiterst angstig is van links, heeft niettemin eindelijk de moed gehad om in de media toe te geven dat de kleine belegger (tot voor kort het symbool van gokkers, profiteurs en superrijken) een fiscaal voordeel krijgt. Een kleintje weliswaar, maar voor mij is dat voldoende om hier een trendwijziging in te zien. Een aantrekkende Europese economie en de nieuwe wind in voorbeeldland Frankrijk kunnen er nu mee voor zorgen dat onze leiders eindelijk gaan inzien dat beleggers deugdelijk en zelfs onmisbaar zijn voor de algemene welvaart. Ik durf dus te voorspellen dat efficiënte spaarders over tien jaar niet nóg meer fiscaal gestraft zullen worden dan vandaag – allicht minder.

Halfvol bis: what doesn’t kill you makes you stronger. De Belgische overheden hebben het de aandelenbeleggers in de voorbije jaren uiterst moeilijk gemaakt. Welnu, hoe lastiger ze het ons maken, hoe weerbaarder we worden. Stijgt de beurstaks in zeven jaar tijd met een schandalige 133%? Dan zullen we extra hameren op het beperken van transacties. Benadert of overschrijdt uw effectenrekening de kaap van € 500.000? Houd dan uw mooiste aandelen ‘voor altijd’ bij: zet ze op naam. Zorgt de regering met deze ingrepen voor een verdere verdorring van de Brusselse beurs? Hoe minder spelers, hoe minder efficiënt de koersen, hoe groter de opportuniteiten voor de oplettende belegger.

Enzovoort.

We laten ons niet tegenhouden. Goed beleggen vergt behendigheid, creativiteit en nooit aflatende moed en optimisme. Vooral in regimes die de particuliere ondernemer die zelf zijn boontjes wil doppen vijandig gezind zijn moeten die kwaliteiten extra worden geoefend. We zouden onze regeringen dankbaar moeten zijn. 

Twee keer halfvol tegen een keer halfleeg, dat is halfvol: het optimisme zegeviert.

Tot slot een gouden raad van tante Zanna, de huisbelegster van Mister Market Magazine. Dankzij de wet Michel-De Croo kunnen we jaarlijks € 188 besparen op de dividendbelastingen. Voel aan den lijve hoe lekker deze eerste positieve overheidsingreep in dertig jaar kan smaken. Ga ermee op restaurant.

Pierre Huylenbroeck

Hij is de auteur van 'Iedereen belegger' en uitgever van Mister Market Magazine, boordevol beursinzichten en een door de abonnees te volgen reële portefeuille die een jaarlijks gemiddelde return van ruim 10% realiseert. Neem een gratis proefnummer via www.mistermarket.be.

De Beleggersgids

Heldere en begrijpbare kennis, inzichten, inspiratie en nieuws over investeren in vastgoed, beleggingen, investeringen en geld.

Al 7.925 abonnees en groeiend

Top
×

De interessantste artikels wekelijks in je mailbox? Schrijf je in!

Ik ga akkoord met de voorwaarden
×

De interessantste artikels in je mailbox.

Ik ga akkoord met de voorwaarden